Spis treści
Udostępnij

KAŻDY JEST ZAGUBIONY

Może mi ktoś powie, co robić mam?

Jak żyć, żeby się nie zagubić?

Odpowiedzi szukam

Mam tu trwać? Mam być?

Pędzę na oślep, wykonuję plan

Czy to jestem ja?

Czy to zaplanowana postać?

Odgrywam przeznaczenie

Nie wiem, czy dobrą stroną idę

W którą stronę skręcić mam?

Czy na tym to wszystko polega?

Jestem jak w potrzasku życia

Z drogą ewakuacyjną po śmierci.

Co ja tu robię?!

Pozostawiona całkiem sama

Nie mam wiary w jutro

Do kogo o pomoc zwrócić się mam?

Kto mnie wysłucha?

Zmieniam się z dnia na dzień

Targana emocjami, mam dość

Robię co mogę by było lepiej

A jest, jak jest.

wiersze-KAŻDY JEST ZAGUBIONY

Jestem jak w potrzasku życia. Z drogą ewakuacyjną po śmierci.

Nikola Dusza

Zostaw kontakt do Ciebie

Zapisz się na nasz newsletter.