CZASU NIE MA

CZASU NIE MA

Stać się pełnią
W tym niedojrzałym świecie
Być pełnią i czuć się tak
Pobyć sama ze sobą
Bez zbędnych słów
Po prostu być
To wystarczy
Nie ciągnąć tej farsy
Nie popadać w rutynę niedosytu
Pełnią być
Czuć obezwładniające szczęście
W sercu zawsze ciepło czuć
I miłość, która jest wieczna
Zobaczyć czarną dziurę na własne oczy
Poczuć moc wszechświata
Poczuć swoją wielką moc
Tą prawdziwą
Nie czuć żalu
Czuć tylko miłość
Wszechogarniającą i trwającą zawsze
Czas tu nie ma znaczenia
Bo czasu nie ma.

Analiza wiersza:

Wiersz jest intymną refleksją nad dążeniem do wewnętrznej harmonii i osiągnięcia stanu duchowej kompletności. Autorka pragnie odciąć się od powierzchowności świata, by odnaleźć autentyczną siłę w sobie.

Oto główne filary tego utworu:

• Pochwała obecności (Mindfulness): Kluczowym motywem jest hasło „po prostu być”. Sugeruje ono, że do szczęścia nie są potrzebne zewnętrzne atrybuty ani „zbędne słowa”, a jedynie zgoda na własne istnienie i kontakt z samym sobą.
• Odrzucenie pozorów: Podmiot liryczny chce zakończyć „farsę” i wyrwać się z „rutyny niedosytu” czyli wiecznego poczucia, że czegoś nam brakuje. Pełnia to stan, w którym niczego już nie trzeba szukać na zewnątrz.
• Perspektywa metafizyczna: Wiersz łączy osobiste odczucia z ogromem kosmosu. Pojawienie się „czarnej dziury” i „mocy wszechświata” symbolizuje dotknięcie ostatecznej prawdy, przy której ludzkie pojęcie czasu przestaje istnieć.
• Potęga miłości: Miłość jest tu przedstawiona jako siła absolutna, wieczna i wszechogarniająca, która zastępuje negatywne emocje, takie jak żal.

Podsumowanie w jednym zdaniu:
To manifest wyzwolenia z narzuconych ról społecznych na rzecz odnalezienia nieskończonego spokoju i własnej mocy w głębokiej relacji z samym sobą i wszechświatem.